Je ziet haar naam op je telefoon en je voelt het al. Nog voor je opneemt. Een lichte druk op je borst. Of juist die zucht van “daar gaan we weer.”

Je houdt van haar. En toch kost het je elke keer energie.

Of die ene collega. Zodra hij de kamer binnenloopt voel je jezelf kleiner worden. Voorzichtiger. Minder jezelf. Terwijl je met een andere collega na een gesprek juist opgeladen de deur uitloopt.

Je begrijpt het misschien wel. Maar het gevoel hebben en er iets mee te kunnen doen, dat zijn twee verschillende dingen.

Wat er eigenlijk speelt

Met mensen met wie we veel in contact zijn ontstaat er een uitwisseling van energie. Bij de een voelt die uitwisseling licht en natuurlijk. Bij de ander voelt hij zwaar, vastzittend, soms zelfs beklemmend.

En het bijzondere is, en soms misschien heel irritant: Je hebt er niet altijd invloed op hoe je reageert in die situatie. Je denkt A maar zegt B. Of je zegt helemaal niets terwijl je van alles wilt zeggen. Niet omdat je zwak bent, maar omdat er iets getriggerd wordt dat dieper zit dan waar jij bewust bij kunt.

Ik noem dit koorden. Verbindingen die we maken met mensen van wie we houden, met wie we samenwerken, met wie we iets hebben meegemaakt. Mooi en natuurlijk, totdat de energie er niet meer vlekkeloos doorheen loopt.

Twee voorbeelden uit mijn werk

Een vrouw kon niet communiceren zoals ze wilde met haar partner. Ze klapte dicht zodra hij iets zei. Tijdens onze sessie werd zichtbaar dat hij haar domineerde, niet bewust, maar het patroon was er wel. Zodra ze zich daarvan bewust werd en we het koord loslieten, veranderde er iets direct. Ze bleef bij zichzelf. Ze kon zeggen wat ze wilde zeggen.

Een andere vrouw verloor haar moeder toen ze veertien was. Ze was bijna veertig toen ze bij me kwam. Ze kon nog steeds niet over haar moeder praten zonder overspoeld te worden door emoties. Wat opviel: de tranen voelden niet van nu. Ze kwamen van toen, van het meisje van veertien. We hebben het koord losgelaten dat haar daarin vasthield. Wat volgde was een bevrijdend moment, en daarna kon ze vrijuit praten over haar moeder. Over de mooie momenten. Over het gemis. Zonder overspoeld te worden.

Niet van nu

Dat is wat ik zo vaak zie: mensen dragen iets met zich mee dat niet van nu is. Een reactie die ooit logisch was, als bescherming, als overleving, maar die nu in de weg staat. In je relaties. In je werk. In hoe je jezelf kunt zijn.

Loslaten begint niet met je verstand. Het begint op de plek waar het vastzit.

Wat ik doe

Via visualisatie en intuïtief meevoelen kijken we samen wat er speelt. Welke verbinding er is, wat die nog voor je betekent, of die van nu is of van vroeger. En dan laten we hem los, liefdevol en alleen vanuit bewustwording en jouw tempo.

We gaan niet eindeloos graven. We gaan naar wat er werkelijk speelt.

Herken jij dit?

Is er iemand in je leven waarbij je jezelf niet meer bent? Die je energie kost zonder dat je er grip op hebt?

In mijn coachtrajecten is dit vaak een thema waar we één of meerdere sessies mee aan de slag gaan, zo lang als jij nodig hebt.

Neem gerust contact op voor een vrijblijvend gesprek. Ik vertel je graag meer over wat een sessie voor jou kan betekenen.